
W Meklemburgii-Pomorzu Przednim (Mecklenburg.-Vorpommern) już od dawna gości duch wynalazczości, czego przykładem jest wynaleziony w 1799 r. przez mieszkańca Pomorza Przedniego – Petera Kreefta pierwszy kombinezon płetwonurka.
Obecnie do badań rozwojowych należą często kompleksowe, najnowocześniejsze technologie. Dużym zainteresowaniem na całym świecie cieszą się na przykład biologicznie kompatybilne powierzchnie do implantów, pochodzących z naszego kraju związkowego. Pieczę nad prowadzoną działalnością naukową mają szkoły wyższe w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, jak i liczne pozauniwersyteckie placówki badawcze oraz przedsiębiorstwa. Badania sięgają od obserwacji ziemi za pomocą satelity, przez syntezę jądrową lub procesy starzenia się ludzi aż do badań nad zwierzętami hodowlanymi.
Ważnym celem polityki kraju związkowego jest wspieranie badań i ich rozwój. Istotne jest przede wszystkim umożliwienie interdyscyplinarnej i ponadnarodowej wymiany naukowej oraz stworzenie korzystnych warunków ramowych dla skutecznego transferu techologii przez stworzenie sieci powiązań nauki i gospodarki. Dzięki temu możliwe jest szybkie przeobrażenie pomysłów na produkty i procesy nadające się do dystrybucji i szansa na dalszy rozwój na światowym rynku. Wiodącym przykładem udanej kooperacji w tym zakresie jest BioCon Valley. Inicjatywa ta jest powiązaniem rodzimej kompetencji ze strategiami marketingowymi w obszarze nauk przyrodniczych (Life Sciences).
Innowacyjne badania to ważne impulsy przyczyniające się do rozwoju kraju związkowego. W związku z tym w 2000 r. Ministerstwo Oświaty Kraju Związkowego ogłosiło konkurs pod hasłem "Badania naukowe tworzą miejsca pracy – przyszłość Meklemburgii-Pomorza Przedniego". Skierowany jest on do kwalifikujących się międzynarodowych stowarzyszeń badawczych. W ramach konkursu kraj związkowy regularnie podaje, jakie zakresy badań kwalifikują się na udzielenie wsparcia. Obecnie dotowane są takie dziedziny jak: "medycyna regeneratywna", "multimedialny content management w środowisku mobilnym". Organizatorem projektu jest Centrum Badań Jülich.